خداوند و كسى بر قرار گردد . 3 - اقتباس اين خرافات از ديگران قرآن مجيد در آيه فوق مىگويد آنها در اين انحرافات شبيه بت پرستان پيشين هستند . اشاره به اينكه از آنها تقليد كرده‌اند كه بعضى از خدايان را خداى پدر و بعضى را خداى پسر و حتى بعضى را خداى مادر و يا همسر مىدانستند . در ريشه عقائد بت پرستان « هند » و « چين » و « مصر » قديم اين گونه افكار ديده مىشود كه بعدها به ميان يهود و نصارى رخنه كرده است . در عصر حاضر گروهى از محققان به فكر افتاده‌اند كه مندرجات « عهدين » ( تورات و انجيل و كتب وابسته به آنها ) را با عقائد « بودائيان » و « برهمائيان » مقايسه كرده ، ريشه‌هاى محتويات اين كتب را در ميان عقائد آنان جستجو كنند ، و قابل ملاحظه اين است كه بسيارى از معارف « انجيل » و « تورات » با خرافات بودائيان و برهمائيان تطبيق مىكند حتى بسيارى از داستانها و حكاياتى كه در انجيل موجود است عين همان است كه در آن دو كيش ديده مىشود . اگر امروز محققان به اين فكر افتاده‌اند قرآن اين حقيقت را در چهارده قرن پيش در آيه بالا به طور اشاره بيان كرده است . 4 - جمله « * ( قاتَلَهُمُ اللَّه ) * » گر چه در اصل به معنى اين است كه خدا با آنها مبارزه كند و يا آنها را بكشد ، ولى به طورى كه « طبرسى » در « مجمع البيان » از « ابن عباس » نقل كرده اين جمله كنايه از لعنت است ، يعنى خداوند آنها را از رحمت خود به دور دارد . در آيه بعد به شرك عملى آنان ( در مقابل شرك اعتقادى ) و يا به تعبير ديگر « شرك در عبادت » اشاره كرده ، مىگويد : « يهود و نصارى دانشمندان و راهبان